شناسه : 36384602
مرگ تدریجی «کوثر ابرکوه» بزرگ‌ترین کارخانه کاشی خاورمیانه؛


هنوز یک ماه از سال 98 که به نام رونق تولید نام‌گذاری شده است، نگذشته است که خبر وضعیت بحرانی و اخراج کارگران کارخانه کاشی کوثر ابرکوه با 12 خط تولید، که یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های خاورمیانه است، عطر بهار را از یاد هر کارگری می‌برد.

به گزارش یزدسا، در سالی که به رونق تولید نام‌گذاری شده است و همه بیکاران به‌ویژه جوانان چشم امیدشان به تولید بیشتر و افزایش اشتغال‌زایی است، تا جایی برای درآمدزایی خود و امرارمعاش خانواده‌هایشان پیدا کنند، واحد تولیدی کاشی کوثر ابرکوه که روزی بانام بزرگ‌ترین کارخانه کاشی خاورمیانه سهام آن را به فروش رساندند، در کُما به سر می‌برد و احتمالاً ضریب هوشی آن به مرگ نزدیک‌تر است تا به زندگی مجدد.

روز گذشته برای چندمین بار کارگران کارخانه کاشی کوثر ابرکوه، جلو این کارخانه نسبت به وضعیت بلاتکلیفی خود اعتراض کرده و از پایگاه خبری سرو ابرکوه خواستند تا صدایشان را به گوش مسئولین مربوطه برساند.

چرا کارخانه‌ای که ظرفیت اشتغال‌زایی حدود 800 نفر را دارد باید تعطیل شود
عباس حسن نژاد کارگر این کارخانه با 5 سال سابقه کار، در گفتگو با خبرنگار یزدسا، اظهار کرد : در حال حاضر کارخانه با دو کوره روشن فعال است، که به نظر می‌رسد می‌خواهند آنها را خاموش کنند، که اگر این اتفاق بیفتد حدود یک ماه طول می‌کشد که مجدداً آن را روشن کنند. این خاموش و روشن کردن نیز خسارت‌هایی وارد می‌کند که قابل‌توجه است.

حسن نژاد گفت : کاشی کوثر کارخانه‌ای است که روزی با عنوان بزرگ‌ترین کارخانه خاورمیانه سهام آن در سراسر کشور به فروش رسید. اکنون منصفانه و عادلانه نیست که چنین مرکز تولیدی با ظرفیت اشتغال‌زایی 600 الی 800 نفر، در سالی که به نام رونق تولید نام‌گذاری شده است غیرفعال یا نیمه فعال باشد.

وی، با تأکید بر این مطلب که اکنون کارگران با بدهی‌های میلیونی اخراج شدند که امیدشان به همین حقوق معوقه بود، افزود : با صدها اصرار شب عید گذشته حقوق معوقه سال 95 به کارگران پرداخت شد (هرچند برخی کارگران 97 حقوق دریافت نکردند)، هر بار نارضایتی صورت گرفت مسئولین گفتند؛ بهتر می‌شود.

اخراج کارگران ناشی از ضعف مدیریت است نه کمبود خاک و اعتبار
کارگر ابرکوهی بیان کرد : کارخانه‌های کوچک‌تر که پس از کوثر در همین شهرستان و شهرستان‌های دیگر احداث شدند، با رونق تولید بر قوت خود باقی ماندند و روزبه‌روز توسعه پیدا کردند ولی این کارخانه با عنوان 12 خط تولید، بهترین تجهیزات و دستگاه‌های تولیدی در حال تعطیلی است. درواقع این نیمه‌جان بودن از مرگ حتمی، دردآورتر و خسارت آور تر است.

حسن نژاد گفت : چرا ابرکوه باید در حوزه صنعت و تولید این‌قدر مشکلات داشته باشد، چرا هیچ‌کس به فکر نیست. از اواخر سال گذشته 20 نفر، چند روز پیش 40 نفر و امروز همه ما را اخراج کردند. این‌ها ناشی از ضعف مدیریت است نه کمبود خاک و اعتبار، زیرا امکانات اینجا صددرصد باکیفیت‌تر از دیگر کارخانه‌ها است.

اگر مسئولین هم حقوق معوقه داشتند زودتر از کارگران تجمع می‌کردند
وی تصریح کرد : زور مسئولین فقط به کارگران می‌رسد و می‌گویند نباید تجمع کنید وجه خوبی برای شهرستان ندارد. هیچ‌کس نمی‌خواهد درد کارگر را بفهمد و بپرسد چرا تجمع کردید. انصافاً اگر حقوق یک ماه یکی از شما مدیران و کارفرمایان به تأخیر بیفتد، چه می‌کنید؟ اگر بدانید بعد از چندین سال خدمت ناگهان باید خانه‌نشین شوید چه می‌کنید؟

نارضایتی کارگران نتیجه بی‌اعتنایی مدیریت و حمایت مسئولین از آنها است
محمدحسن روحی کارگر 8 سابقه کار در بزرگ‌ترین کارخانه کاشی خاورمیانه عنوان کرد : هر بار وعده روزهای خوش آینده را می‌دهند، ولی هیچ‌گاه این روز موعود فرانمی‌رسد و اتفاق جدیدی پیش نمی‌آید. مسئولین بیشتر حامی کارفرمایان هستند تا کارگران.
یکی از باسابقه‌ترین کارگران کاشی کوثر ادامه داد : نارضایتی امروز نتیجه بی‌اعتنایی مسئولین و مدیریت کارخانه است که خود کارگران دست‌به‌کارشده‌اند تا از حق‌وحقوقشان دفاع کنند.

روحی تأکید کرد : کارگر مرد با زن و چند فرزند که همه امیدش برای امرارمعاش خانواده همین حقوق ناچیز است را از کارخانه بیرون کردند و تعدادی خانم از شهرستان‌های اطراف جایگزین کرده‌اند. کارخانه‌ای که در ابرکوه و همه ضررهای بهداشتی آن متوجه شهروندان است، ولی حقوق و مزایای آن به نفع افراد غیربومی است. کجا است این عدالت؟!

دردناک‌تر از همه دردها پاسخ مسئولین مرفه بی‌درد به کارگران است؛ اگر نمی‌توانید کارکنید بروید جای دیگر
وی، ضمن گلایه از حقوق و مزایای معوقه، عدم حق بیمه تمام (بعضی افراد را از 17 فروردین امسال بیمه کردند)، افزود : متأسفانه دردآورتر از همه دردها زمانی است ما همه ضررها را به جان می‌خریم ولی برخی مسئولین مرفه بی‌درد بدون درک کردن شرایط به کارگران می‌گویند؛ اگر نمی‌توانید کارکنید بروید جای دیگر.

روحی تصریح کرد : یکی از دلایلی افزایش سرقت و دزدی، همین افزایش بیکاری‌ها در شرایط فعلی است که وضعیت اقتصادی نامساعد اقشار مختلف جامعه به‌خصوص قشر متوسط و ضعیف، را روزبه‌روز بحرانی‌تر می‌کند.

بهانه فقدان خاک، اعتبار و بازار فروش سرپوشی برای ضعف مدیریت است
محمدجواد حسن‌زاده اُپراتور خط لعاب کارخانه کاشی کوثر ابرکوه اظهار کرد : علت اخراج کارگران در آخرین ماه سال گذشته و اوایل سال جاری، ضعف مدیریت است، که هرروز به بهانه‌های مختلف فقدان خاک، اعتبار و... بر روی این ضعف سرپوش می‌گذارند.

حسن‌زاده، با اشاره به اینکه از ماه‌های آخر سال گذشته اخراج کارگران شروع‌شده است، گفت : اگر واقعاً توان مدیریت ندارند چرا کارخانه را به دیگران که توانایی دارند واگذار نمی‌کنند. قرار بود در سال جدید کارگران اخراجی سال گذشته به‌کارگیری شوند، نشدند هیچ. تعداد دیگری نیز اخراج شدند.

هر بار دستگاه‌ها و قطعات کارخانه به بهانه‌ای به فروش می‌رود
وی افزود : کم‌کم تجهیزات و قطعات کارخانه به فروش می‌رسد همچنان که تاکنون دستگاه سنگ‌شکن اسپری، پرس، دسته‌بندی، کوره و خط‌های 11 و 12 به علت (شاید به بهانه بدهی، چون هر بار شنیده می‌شود تسهیلاتی کلان به این کارخانه پرداخت‌شده است) بدهی به فروش رسیده است. اگر اینجا حق ابرکوه و جوانان ابرکوهی است چرا باید این حال‌وروز بزرگ‌ترین کارخانه آن باشد.

حسن‌زاده با تأکید بر اینکه مسئولین شهرستان و استان باید فکر اساسی برای این کارخانه و کارگرانش داشته باشند، گفت : کارخانه‌ای که با دلار 700 تومانی راه‌اندازی شده است، نه‌تنها برای شهرستان و بیکارانش راهگشا نبود بلکه نتوانست اقساط معوقه خود را هم جبران کند. (به‌عنوان‌مثال تنها هتل ابرکوه به خاطر این برنامه‌های این کارخانه اکنون غیرفعال و متروکه شده است).

زنده نگه‌داشتن کارخانه فرصتی برای دریافت تسهیلات است
اُپراتور کارخانه کاشی کوثر عنوان کرد : برخی مسئولین و عوامل دست‌اندرکار به بهانه فعال بودن کارخانه تلاش دارند به هر قیمتی همیشه یکی از خط‌های تولید و کوره‌های آن روشن باشد، تا هرسال بتوانند تسهیلات بیشتری دریافت کنند. این به‌ظاهر زنده‌بودن دردی را دوا نمی‌کند، بلکه روزانه میلیون‌ها تومان ضرر وارد می‌کند.

وی تأکید کرد : حدود چندین سال از راه‌اندازی کارخانه کوثر با 12 خط تولید به‌عنوان بزرگ‌ترین کارخانه خاورمیانه می‌گذرد، ولی در این سال‌ها فقط یک، دو یا سه خط آن فعال بوده است. کارگران با بدترین شرایط (بی‌پولی، بی حقوق، بی‌لباس، بی کفش و...) ساختند و کارکردند و بازهم کار می‌کنند.

حسن‌زاده یادآور شد : بسیاری از این کارگران پس از یک سال کارکردن به امید اینکه شاغل هستند، ازدواج‌کرده و یا صاحب فرزند شدند و امروز با خبر (به‌طعنه خوشحال‌کننده) اخراج سورپرایز شدند.

کوچک‌ترین کارخانه‌ها ارتقا یافتند ولی کوثر هرروز سقوط می‌کند
کارگر ابرکوهی، به کارخانه‌هایی که انگشت کوچک کاشی کوثر نمی‌شوند و از یک خط تولید به 4 خط ارتقاء یافتند، اشاره کرد و افزود : بهترین نقطه جغرافیایی شهر ابرکوه، امتیاز آب، برق، گاز و... در اختیار این کارخانه است ولی دریغ از اندکی سود و منفعت که به کارگران و شهروندان این شهر برسد و هرروز بیشتر سقوط می‌کند.

وی، در پایان به بیان اینکه بازار فروش نداشتن بهانه‌ای بیش نیست، گفت : کارگران حاضرند 2 ماه تعطیل باشند ولی در عوض مسئولان ذی‌ربط با جایگزین کردن مدیریت دلسوز و توانا بتوانند، 12 خط تولید را راه‌اندازی کرده و آنها را از بلاتکلیفی نجات دهند.

کارگران کوثر در سطح شهر و در بانک‌ها برای گرفتن تسهیلات بی‌اعتبار شده‌اند
حمیدرضا فلاح سرپرست واحد برق کارخانه کاشی کوثر که از سال 90 تاکنون سابقه کار در اینجا را دارد، بیان کرد : هرروز شرایط بدتر از روز قبل می‌شود. این تعویض مدیریت و نیرو، نداشتن اعتبار و تجهیزات (دستگاه سنگ‌شکن، خاک) بهانه‌هایی است که سر کارگران خالی می‌کنند.

فلاح افزود : نه حقوق درست‌وحسابی، نه شرایط و مزایای کافی و لازم و نه به خود کارخانه رسیدگی می‌کنند. همه کارگران دستشان پیش همه برای قرض گرفتن پول دراز است. افرادی که اینجا کار می‌کنند هیچ‌گونه اعتباری در شهر ندارند.

وی اذعان کرد : حتی برای گرفتن تسهیلات بانکی با مانع روبرو هستیم چون وقتی می‌فهمند کارگر کوثر هستیم می‌گویند ضامن معتبر بیاور، زمانی هم که به دیگران مراجعه می‌کنیم برای ضامن شدن می‌گویند؛ شما که در این کارخانه کار می‌کنید توانایی پرداخت اقساط را ندارید.

سرپرست واحد برق کارخانه کاشی کوثر گفت : شب عید همگی فقط با یک جعبه شیرینی به منزل رفتند. اصلاً حقوقی دریافت نکرده‌اند. با حضور و پیگیری دادستانی، مقداری از حقوق معوقه سال 95 و لباس فرم کارگری را دریافت کردند و آنهایی که سال 97 مشغول شدند اصلاً دریافتی نداشتند.

عیدی و سنوات واژه‌ای ناآشنا برای کارگران کارخانه کوثر
سید سجاد سلیمانی یکی دیگر از کارگران کارخانه کاشی کوثر ابرکوه، با 5 سال سابقه کار گفت : هرسال اوضاع بدتر از سال قبل می‌شود. علاوه بر اینکه عیدی و سنوات واژه‌ای ناآشنا برای کارگران شده است در ماه‌های اخیر با کابوس اخراج شدن امرارمعاش می‌کنند.

سلیمانی بیان کرد : مدیر و عواملی که تاکنون حاضر نشدند از کارخانه سرکشی کرده و اوضاع کارگران را از نزدیک مشاهده کنند، چه مدیریتی است. کارگرانی با 9 سال سابقه کار اخراج شدند، که با توجه به سنشان دیگر موقعیت استخدام و قراردادی در جای دیگر را ندارند.

هیچ‌کس نمی‌تواند حال کارگری که از کار بیکارشده است را درک کند/ کسی بنا نیست جانب کارگر را بگیرد 
وی، با اشاره به اینکه روزبه‌روز قیمت‌های بازار سر به فلک گذاشته و اوضاع اقتصادی بدتر می‌شود، افزود : این حال‌وروز کارگران دیدن ندارد بلکه گریه‌آور است، هیچ‌کس نمی‌تواند یک‌لحظه خودش را جای کارگری تصور کند که با چندین سال سابقه کار ناگهان از کار بیکارشده و باید برای لقمه نانی دستش را پیش هر کس دراز کند.

کارگر کارخانه کوثر ابراز کرد : امروز که برخی مسئولین شهر برای پیگیری آمده بودند همانند گذشته فقط وعده بهتر شدن اوضاع را می‌دهند و متأسفانه بنا نیست کسی جانب کارگر و حامی او باشد. کارگر همیشه قشر ضعیف جامعه است که حقوقش را نادیده می‌گیرند.

حقوق معوقه سال 95 شاید برابر یک پراید بود و اکنون برابر 11 تور پیاز
سلیمانی، ضمن بیان این مورد که برخی کارگران در سال 97 دریافتی نداشتند، گفت : برخی کارگران نیز که 110 میلیون ریال حقوق معوقه سال 95 را اکنون دریافت کردند سودی عایدشان نشده است چراکه می‌توانستند با همین مبلغ در آن سال مثلاً یک پراید بخرند ولی امسال احتمالاً می‌توانند 11 تور پیاز خریداری کنند. زیرا حقوق و مزایا اضافه نشده است ولی تورم چندین برابر شده است.

وی افزود : تعدادی کارگران اینجا برای اشتغال به واحدهای تولیدی دیگر مراجعه کردند که با سفارش برخی عوامل کاشی کوثر کسی جرأت نکرد آنها را به‌کارگیری کند. بچه شیرخوار که بی‌پولی و اخراج شدن را درک نمی‌کند.

از مدیریتی که درد بی‌پولی نکشیده است چه توقعی است
سلیمانی در پایان خاطرنشان کرد : بعضی مسئولین فقط زمان تجمع مراجعه می‌کنند و تازه متوجه می‌شوند کارخانه‌ای و کارگری وجود دارد. از مدیریتی که درد بی‌پولی، بی‌خانه‌ای، بیکاری، بی‌وسیله بودن و... را نچشیده است چه توقعی می‌رود، که اگر غیرازاین بود لااقل چند درصد وضعیت ما را درک می‌کرد.

اخراج تدریجی کارگران کارخانه کوثر ابرکوه از اسفندماه سال 97
محسن جعفرپور یکی دیگر از کارگران کارخانه کوثر در ادامه صحبت‌های همکارش مطرح کرد : یکی از دلایل این تجمع پرداخت نشدن حقوق چندماهه و اخراج یک‌سوم کارگران است.

جعفرپور در ادامه گفت : از تعداد تقریبی 150 کارگر، اسفندماه سال گذشته 20 نفر، در حال حاضر 40 نفر و به‌احتمال‌زیاد در مراحل بعدی مابقی افراد را اخراج خواهند کرد.

اگر 5 سال عمرم در کوثر را جای دیگر هزینه می‌کردم سرمایه‌ای داشتم
رضا پورزارع سرپرست یکی از بخش‌های کارخانه که از سال 93 در کاشی کوثر مشغول به کارشده است، بیان کرد : اگر این 5 سال عمرم را در جای دیگر هزینه کرده بودم، اکنون اوضاع زندگی‌ام بهتر بود و سرمایه‌ای پس‌انداز می‌کردم.

پورزارع، با تأکید بر اینکه این موضوع شوخی نیست که همه این کارگران به‌سختی امرارمعاش می‌کنند، گفت : علت اینکه در این سال‌ها ازاینجا نرفتیم این است که هر بار اوایل سال جدید با وعده‌های بی‌اساس بهبود شرایط، به هر نحوی کارگران را پابند می‌کردند.

ارزش پول ما نسبت به 2 سال پیش بسیار کم شده است
وی اظهار کرد : اگر حقوق و مزایای هرسال به‌موقع خودش پرداخت می‌شد، سرمایه ما سه برابر بود، سال 98 حقوق معوقه سال 95 را دریافت کردن واقعاً چه سودی دارد. ارزش پول ما نسبت به 2 سال پیش حدود یک‌سوم و حتی کمتر شده است.

با این روند مدیریت اوضاع کوثر هرروز بحرانی‌تر می‌شود
پورزارع افزود : هر کارگری که امروز اخراج شده است حداقل چندین میلیون بدهی در حوزه‌های مختلف دارد. بارها مشکلات را بازگو کردیم ولی کسی اهمیت نمی‌دهد. حتی فکر یک‌لحظه اینجا نشستن با این شرایط برای مسئولین سخت است ولی همیشه توقع دارند قشر کارگر سکوت کند و گلایه نکند.

وی تأکید کرد : با این روند مدیریت و این سیستم، امور کارخانه کاشی کوثر اداره نخواهد شد بلکه هرروز اوضاع بحرانی‌تر می‌شود، کماکان که هم‌اکنون نیز بحرانی است. کاش همین مسئولین مربوطه امروز راهکاری ارائه کنند فردا خیلی دیر است.

این سرپرست یادآور شد : اخراج حدود 80 کارگر طی سه ماه در یک واحد تولیدی برازنده مسئولین شهرستان ابرکوه نیست. انصافاً در سالی که به نام رونق تولید نام‌گذاری شده است، آیا این رونق تولید است یا رونق بیکاری؟!

از کار بیکار شدن با انبوه زیادی بدهکاری خیلی سخت است
یداله قربانی کارگری که با حدود سه سال سابقه کار در تاریخ 1 بهمن سال گذشته به بهانه زیاد بودن نیرو، اخراج شد، عنوان کرد : بیکار شدن آن‌هم در سال 97 که همه می‌دانند بدترین سال اقتصادی بود و بیشترین فشار این شرایط نامساعد بر دوش قشر متوسط و کارگر سنگینی می‌کرد، خیلی سخت است.

قربانی گفت : در همین اوضاع با بدهی‌های زیاد از کارخانه اخراج شدم، چون پدرم فوت شدند اکنون بدون هیچ منبع درآمد و بیمه‌ای سرپرست خانواده هستم. هرروز پله‌های دادگستری، اداره بیمه و کار را طی می‌کنم. با 27 سال سن کجا موقعیت استخدام یا به‌کارگیری برای امثال ما پیدا می‌شود.

مسئولین مربوطه شهرستان یا مدیریت را تغییر دهند یا تکلیف کارگران را مشخص کنند
وی افزود : مسئولین مربوطه شهرستان‌ همت کنند و مجدداً کارخانه را راه‌اندازی کنند، که یکی از راه‌های رونق و آبادانی و اشتغال‌زایی ابرکوه همین کارخانه است. یا مدیریت را تغییر دهند یا تکلیف کارگران را مشخص کنند، تا زندگی ما هم ادامه یابد.

قربانی تصریح کرد : کارخانه کاشی کوثر ابرکوه بزرگ‌ترین کارخانه استان، کشور و خاورمیانه که می‌تواند تعداد زیادی افراد را به‌کارگیری کند آن‌هم در سالی که به نام رونق تولید عنوان‌شده است، چرا باید تنها با 40 نیروی غیربومی، نفس‌نفس بزند و جوان ابرکوهی در پله ادارات به دنبال دریافت حق بیمه بیکاری یک‌ساله باشد.

آیا امیدی هست؟
کارگر اخراجی در پایان با چشمانی که غرق ناامیدی و بلاتکلیفی بود از خبرنگار پرسید : آیا امیدی هست؟

حال ما هم از شما مسئولین می‌پرسیم؛ آیا امیدی هست؟

انتهای پیام/ف




آدرس کوتاه :