احسان خادمی بهابادی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «یزدرسا» با اشاره به استقرار تیم‌های مذاکره‌کننده در اسلام‌آباد پاکستان، اظهار داشت: همین که شروط ده‌گانه جمهوری اسلامی ایران به عنوان مبنای مذاکرات پذیرفته شد، یک عقب‌نشینی راهبردی و شکست بزرگ برای دشمن محسوب می‌شود.

وی افزود: جمهوری اسلامی ایران امروز از موضع قدرت پای میز مذاکره حاضر شده و پیش‌شرط‌های خود را برای آغاز گفت‌وگوها عملیاتی کرده است.

این کارشناس مسائل سیاسی با بیان اینکه جزئیات کامل طرح ده‌ماده‌ای ایران هنوز به صورت رسمی رسانه‌ای نشده و گمانه‌زنی‌هایی درباره آن مطرح است، تأکید کرد: از میان این ده شرط، سه مورد وجود دارد که باید با صراحت کامل، سریع و بدون هیچ تبصره‌ای به طور کامل اجرا شود.

وی این سه شرط حیاتی را به ترتیب اولویت تشریح کرد: اول اینکه حضور رزمی و نظامی آمریکا در منطقه که به هر نحو برخلاف امنیت ملی ایران باشد، باید به طور کامل پایان یابد. دوم اینکه آمریکا باید خسارت و غرامت این جنگ را به ما بپردازد؛ پذیرش این شرط از دو جهت بسیار مهم است، اولاً به معنای پذیرش کامل شکست توسط آمریکاست و ثانیاً واشنگتن را در افکار عمومی جهان به عنوان متجاوز و جنایتکار جنگی معرفی می‌کند. 

خادمی با بیان اینکه سوم و مهم‌ترین مسئله، تغییر رژیم حقوقی تنگه هرمز و تثبیت حاکمیت بین‌المللی و مدیریت امنیتی ایران بر این آبراه است، گفت: باید رژیم حقوقی تنگه هرمز تغییر کند و حاکمیت بین‌المللی و مدیریت امنیتی این آبراه برای جمهوری اسلامی ایران تثبیت شود.

 وی اضافه کرد: معتقدم تنگه هرمز از انرژی هسته‌ای هم برای ما مهم‌تر است؛ چراکه تنگه هرمز گلوگاه اقتصادی جهان، شاهراه انتقال انرژی و مسیر ترانزیتی کل کره زمین است. این تنگه یک ابزار قدرت برای حداکثرسازی توان ملی ایران محسوب می‌شود و به اندازه ده‌ها بمب هسته‌ای بازدارندگی ایجاد می‌کند.

وظیفه مردم در روزهای مذاکره

این کارشناس مسائل سیاسی در بخش پایانی سخنان خود با تأکید بر نقش مردمی در پشتیبانی از تیم مذاکره‌کننده، خاطرنشان کرد: وظیفه مردم در این دوران، حفظ وحدت و انسجام اجتماعی بی‌نظیر است.

 وی افزود: همانطور که از ابتدای این جنگ حضور مردم در خیابان‌ها همچون سوخت موشک‌ها، روحیه رزمندگان را مضاعف و دشمن را ناامید می‌کرد، امروز و در زمان مذاکرات نیز این حضور، روحیه و توان مذاکره‌کنندگان ما را چند برابر کرده و قدرت چانه‌زنی آنان را بالا می‌برد. این حضور در خیابان‌ها به هیچ وجه نباید کمرنگ شود و باید با قوت ادامه پیدا کند.

انتهای خبر/