به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «یزدرسا»، به نقل از خبرگزاری فارس یزد، در بخشی از خاطرات رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران آیت‌الله سید علی خامنه‌ای (مدّظلّه‌العالی) که در مجموعه‌ی «بیست و سه» به روایت خودشان ثبت شده خاطره‌ی پرمعنا، تصویری صمیمی از نفوذ فرهنگ یزدی در خانه‌ی ایشان و ارادت ویژه‌ی مادرشان به این دیار و مردمانش را به تصویر می‌کشد.

ایشان اینگونه می نویسند: «بی‌بی ما یزدی بود و تاثیر از ایشان، هر کسی را ببینیم که یزدی باشد در نظر اول برای ما آدم خوبی است!

به مادربزرگ مادرم، بی‌بی میگفتیم. بی‌بی ما یزدی بود و برای مادر من، مثل مادر بود. مادر من فرزند اوّل و آخر مادر خودش بود. آقاسیّدهاشم یک سفر به مشهد می‌آیند که عیالشان در این سفر در جوانی _دو سه ‌سالگی مادرم_ بر اثر تب فوت میکند. بعد از فوت مادربزرگم، همه‌ی امور و تربیت و اداره و حفظ مادرم با بی‌بی بوده و تا آخر هم روابط بینشان مثل مادر و دختر بود؛ یعنی کاملاً نزدیک. بی‌بی، خانم خیلی مهربان و یک یزدی کامل بود؛ همان تصویری که ما از یزدی‌ها داریم.

در خانه‌ی ما علاقۀ به یزدی زیاد و امری طبیعی بود

در خانهٔ ما علاقهٔ به یزد و یزدی زیاد و امری طبیعی بود؛ یعنی فرهنگ داخل منزل ما این بود که اصلاً یزدی در نظر اوّل، یعنی خوب. کأنّه یزدی‌ها یک سیطرهٔ فرهنگی بر خانهٔ ما داشتند و تا حالا هم همین‌طور است و اثری از این حالت مانده؛ ما وقتی یک یزدی جلویمان ظاهر بشود و بفهمیم یزدی است، نظر اوّل این است که این آدم خوبی است، مگر خلافش ثابت شود. این حالت از وجود بی‌بی و از علاقهٔ مادرم به او ناشی می‌شد.

مادرم تحت‌تأثیر یزدی‌گری این خانم همه چیز یزد را می‌پسندید. گاهی مقایسه می‌کرد و مثلاً با اینکه تبریزی‌ها خیلی مرتّب قند می‌شکنند، می‌گفت: «تبریزی‌ها قند را ریز می‌شکنند؛‌ ‌امّا یزدی‌ها…» یا مثلاً تبریزی‌ها در باقلوا و در شیرینیجات خیلی خوش‌سلیقه‌اند و لوزهای باقلوا را ریز و قشنگ‌ ‌درست می‌کنند، امّا مادرم این را نمی‌پسندید و می‌گفت: «لوزهای باقلوای تبریزی‌ها کوچک است، لوزهای یزدی‌ها درشت.» ایشان آن را دوست میداشت.»

این خاطره‌ی شیرین و ماندگار از شهید آیت‌الله خامنه‌ای، نه‌تنها بیانگر عاطفه‌ی عمیق خانوادگی و ارادت به یک بانوی یزدیِ مهربان است، بلکه نشان می‌دهد چگونه یک شخصیت تأثیرگذار می‌تواند ذائقه‌ی فرهنگی و نگرش یک خانواده را تا نسل‌ها متأثر سازد. نگاهِ مثبت به یزدی‌ها، که ریشه در محبت بی‌بی و مادر دارد، همچنان در ضمیر ایشان زنده است و این پیوندِ عاطفی با دیار کویر، درسِ بزرگداشتِ خرده‌فرهنگ‌های ایرانی را در دل خود دارد.

انتهای خبر/