عالیه مهرابی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «یزدرسا» با اشاره به سابقه حضور خود در دیدارهای نیمه ماه مبارک رمضان شاعران با رهبر شهید انقلاب اسلامی اظهار کرد: توفیق داشتم هفت مرتبه در این دیدارها حضور پیدا کنم و در دو نوبت نیز اشعارم را در محضر رهبر شهید قرائت کنم. رمضان سال گذشته نیز همه مقدمات حضور فراهم شده بود، شعرها از سوی حوزه هنری بررسی شده بود و شاعران در انتظار برگزاری این محفل بودند، اما تقدیر به گونه‌ای دیگر رقم خورد و دیدار شاعران به مراسم وداع با پیکر مطهر رهبر شهید تبدیل شد.

وی افزود: آنچه قرار بود در محضر رهبر شهید خوانده شود، در مصلای تهران و در کنار تابوت ایشان قرائت شد؛ شبی که با عنوان آخرین دیدار برگزار شد و برای همه شاعران، تلخ‌ترین شب شعر عمرشان بود.

شاعر یزدی با اشاره به نخستین حضور خود در این مراسم در سال ۱۳۸۷ گفت: در آن سال‌ها تعداد شاعران دعوت‌شده بسیار محدود بود و حضور در این دیدار، مستلزم کسب افتخارات متعدد ادبی در جشنواره‌های ملی و بین‌المللی بود. با وجود همه جوایز و موفقیت‌هایی که کسب کرده بودم، هیچ‌یک از آنها با توفیق دیدار رهبر شهید قابل مقایسه نبود و این دیدار، شیرین‌ترین خاطره دوران شاعری من و بسیاری از شاعران کشور به شمار می‌رفت.

وی اشراف ادبی رهبر شهید را یکی از ویژگی‌های برجسته ایشان دانست و تصریح کرد: شاعران با وجود شوق فراوان، هنگام شعرخوانی دچار اضطرابی شیرین می‌شدند، زیرا می‌دانستند رهبر شهید تنها به ادبیات فارسی اشراف ندارند، بلکه ادبیات جهان را نیز به‌خوبی می‌شناسند و نقدها و نکته‌سنجی‌های ایشان نشان‌دهنده دانش عمیق و ذوق ادبی کم‌نظیرشان بود؛ آن هم در شرایطی که مسئولیت‌های سنگین داخلی و بین‌المللی بر عهده داشتند.

این شاعر یزدی با تشریح فضای صمیمی دیدارهای شاعران با رهبر شهید گفت: از لحظه‌ای که شاعران در حوزه هنری تهران گرد هم می‌آمدند تا زمان حضور در بیت رهبری، فضای خاصی بر جمع حاکم بود. پس از اقامه نماز و صرف افطار در کنار رهبر شهید، شاعران کتاب‌ها، نامه‌ها و آثار خود را تقدیم ایشان می‌کردند و گفتگوهای صمیمانه‌ای شکل می‌گرفت. رهبر شهید بسیاری از شاعران، حتی جوانان را با نام کوچک می‌شناختند و این ارتباط نزدیک، نشان‌دهنده توجه ویژه ایشان به جامعه ادبی کشور بود.

وی ادامه داد: در پایان هر نشست، رهبر شهید حدود ۲۰ دقیقه درباره اشعار قرائت‌شده و مسائل روز ادبیات سخن می‌گفتند و همین بیانات، به سندی راهبردی برای جامعه شعر کشور تبدیل می‌شد. بسیاری از جریان‌های ادبی سال‌های بعد، از جمله تأکید بر احیای سرودهای جمعی، پاسداشت زبان فارسی و ترویج فرهنگ مطالعه، ریشه در همین رهنمودها داشت.

مهرابی با بیان اینکه رهبر شهید نگاهی جامع به همه گونه‌های شعری داشتند، افزود: در این دیدارها از شعر عاشقانه، آیینی، اجتماعی و طنز گرفته تا شعر کودک و نوجوان قرائت می‌شد و رهبر شهید با دقت به همه آثار گوش می‌دادند. این نشست‌ها در حقیقت کارنامه سالانه شعر ایران بود و پویایی ادبیات کشور را به نمایش می‌گذاشت.

وی درباره یکی از خاطرات ماندگار خود گفت: در آخرین نوبتی که توفیق شعرخوانی داشتم، شعری را به همسران شهدای مدافع حرم تقدیم کردم که مورد توجه رهبر شهید قرار گرفت. ایشان بر نقش بانوان شاعر در روایت ایثار و مقاومت تأکید کردند و همین توصیه سبب شد سال بعد مجموعه‌ای از اشعار زنان شاعر یزدی درباره زنان دفاع مقدس را گردآوری و به ایشان تقدیم کنم.

این شاعر یزدی در پایان با اشاره به مراسم وداع شاعران با رهبر شهید در مصلای تهران اظهار داشت: سخت‌ترین لحظه برای ما زمانی بود که به جای کنار رفتن پرده و مشاهده چهره همیشگی رهبر شهید، با تابوت مطهر ایشان روبه‌رو شدیم. سال‌ها پشت سر ایشان نماز خوانده بودیم، اما این بار بر پیکر مطهرشان نماز اقامه کردیم. بغضی که در آن شب بر دل همه شاعران نشست، هرگز فراموش نخواهد شد. در پویش ۴۸ ساعته «آخرین دیدار» بیش از ۲۰۰ شاعر از سراسر کشور، جز در زمان اقامه نماز، به‌صورت پیوسته شعر خواندند و با زبان شعر، از سال‌ها حمایت و توجه رهبر شهید به شعر و ادب فارسی قدردانی و با ایشان وداع کردند.

انتهای خبر/