چرا زیلو را «فرش سلامت» می‌نامند؟

کارشناسان و فعالان صنایع‌دستی از زیلو با عنوان «فرش سلامت» یاد می‌کنند. این دست‌بافته به طور کامل از الیاف گیاهی به‌ویژه پنبه تولید می‌شود و در رنگرزی آن نیز از مواد طبیعی مانند روناس، نیل و پوست گردو استفاده می‌شود.

عدم ایجاد الکتریسیته ساکن، نداشتن پرز و خامه، جلوگیری از انتشار ذرات معلق در هوا و سازگاری با پوست انسان از جمله مزایایی است که موجب شده استفاده از زیلو برای کودکان و افرادی که با مشکلات تنفسی یا حساسیت‌های پوستی مواجه هستند، توصیه شود.

دوستدار طبیعت و قابل بازگشت به چرخه محیط زیست

زیلو علاوه بر مزایای بهداشتی، محصولی سازگار با محیط زیست نیز محسوب می‌شود. در گذشته، زیلوهای فرسوده و غیرقابل استفاده را در خاک دفن می‌کردند تا به مرور زمان تجزیه شده و به عنوان کود طبیعی در اختیار گیاهان قرار گیرد؛ ویژگی‌ای که امروزه در بسیاری از محصولات صنعتی دیده نمی‌شود.

میبد؛ خاستگاه جهانی زیلوبافی

شهر میبد به عنوان مهم‌ترین مرکز زیلوبافی ایران شناخته می‌شود و محله تاریخی «بشنیغان» در این شهر به عنوان خاستگاه اصلی این هنر معرفی شده است. هرچند در شهرهایی مانند کرمان، جهرم، سیستان، کاشان، اصفهان و مشهد نیز زیلوبافی رواج داشته، اما میبد همچنان مهم‌ترین پایگاه حفظ و توسعه این هنر سنتی به شمار می‌آید.

این شهر در سال ۱۳۹۷ موفق شد عنوان «شهر جهانی زیلو» را از سوی شورای جهانی صنایع‌دستی کسب کند؛ افتخاری که جایگاه زیلوبافی را در عرصه بین‌المللی بیش از پیش برجسته ساخت.

زیلو تنها یک زیرانداز سنتی نیست، بلکه نمادی از دانش بومی، سازگاری با طبیعت و سبک زندگی مردم کویر ایران است. دست‌بافته‌ای که با وجود گذشت قرن‌ها همچنان کاربرد خود را حفظ کرده و امروز به عنوان یکی از ارزشمندترین میراث‌های صنایع‌دستی کشور، ظرفیت بالایی برای معرفی فرهنگ ایرانی و توسعه گردشگری و اقتصاد صنایع‌دستی دارد.

انتهای خبر/