تخریب زیرساخت‌های حیاتی نشانه اعتراض نیست، سند خیانت است

هیچ چیزی نمی‌تواند به این اندازه غیراخلاقی را توجیه کند. سوزاندن اموال عمومی، تخریب زیرساخت‌ها و به خطر انداختن جان مردم، نه تنها نشانه و نماد شجاعت و عدالت‌خواهی نیست بلکهه این رفتارها فقط بی‌اعتنایی کامل به سرنوشت همان مردمی که ادعا می‌شود برای آن‌ها اعتراض می‌شود را ثابت می‌کند.

واقعیت ماجرا آنقدر برجسته و انکارناپذیر است که نیازی به هیچ تحلیل پیچیده‌ای ندارد، چرا که الگوی انتخاب اهداف در این آشوب‌ها، خود روشن‌ترین سند محکم برای نشان دادن نیت پلید عاملان این فجایع است. اگر فرض را بر این بگذاریم که انگیزه این رفتارها صرفاً یک اعتراض مدنی بوده، پس چرا اماکنی که تنها رسالتشان آسایش و آبادانی مردم است هدف تخریب کور قرار گرفتند؟ این اقدامات اجرای یک نقشه دقیق و از پیش تعیین شده برای ایجاد اختلال در سیستم خدمت‌رسانی و فلج کردن شریان‌های حیاتی زندگی عادی شهروندان بوده است.

کسی که ساختمان حفظ نباتات را آتش می‌زند، دقیقاً به چه چیزی معترض است؟ به کشاورزی که منتظر سم و خدمات کارشناسی است؟ به زمین‌هایی که قرار است نان گرم مردم از آن دربیاید؟ کسی که مرکز دیسپاچینگ گاز را هدف می‌گیرد می‌داند اختلال در آن یعنی چه؟ یعنی به خطر انداختن تامین گرمای خانه‌های مردم در سردترین روزهای سال، یعنی زندگی‌هایی که با یک اختلال کوچک می‌تواند به فاجعه ختم شود. نمی‌شود هم ادعای دلسوزی برای مردم داشت و هم نهادهایی را تخریب کرد که دقیقاً برای همین مردم ساخته شده‌اند؛ نمی‌توان گفت هدف بهبود زندگی است و هم‌زمان ابزارهای همین زندگی را نابود کرد.

مردم یزد در خط مقدم دفاع از اموال عمومی

این رفتارها، با هیچ منطق انسانی و عقلانی سازگار نیست. کسی که واقعاً قصد اعتراض دارد و دغدغه‌ای برای بهبود شرایط دارد، هرگز به سراغ آتش زدن اموال عمومی و تخریب زیرساخت‌های حیاتی نمی‌رود. مشخص است که این اقدامات که نوعی جنگ علیه زندگی عادی و روزمره مردم بود، از سر ناآگاهی یا هیجان صرف نبوده است. انتخاب اهداف، نوع تخریب و هم‌زمانی حملات نشان می‌دهد که قصد اصلی چیزی جز مختل کردن خدمت‌رسانی به مردم و بر هم زدن زندگی عادی و روزمره شهروندان نبوده است. تخریب، ویرانی و ایجاد رعب و وحشت، ابزار کسانی است که یا از مردم بیگانه‌اند و یا بازیچه‌ای در دست دشمنان قسم‌خورده این مرز و بوم شده‌اند. آن‌ها می‌خواستند با اخلال در خدمت‌رسانی، ضربه به ذات زندگی و زندگی شهروندان، مردم را علیه نظام بشورانند، اما غافل از آن بودند که مردم یزد و ایران، با درک عمیق از این توطئه‌ها، خط مقدم دفاع از اموال عمومی و امنیت کشورشان را تشکیل خواهند داد. حمله به نهادهایی که خدمت‌رسان مردم هستند، خط قرمزی بود که عبور از آن، ماهیت پلید آشوبگران را برای همیشه برملا کرد و مردم نیز با وجود تمام فشارها، با حضور در صحنه و خلق یک حماسه نشان دادند که اجازه نخواهند داد هیچ عامل بیگانه‌ای، چرخ زندگی و خدمت‌رسانی در شهر را متوقف کند.

انتهای خبر/