به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «یزدرسا»، حمید ظهرابی،  معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست  در نشست شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان یزد با حضور رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور و استاندار،  با بیان اینکه یزدی‌ها در گذشته پرچمدار بهره‌برداری پایدار و زندگی همسو با طبیعت بوده‌اند، گفت: دنیا پس از سال‌ها توسعه و پیشرفت، امروز در چارچوب جهانی تنوع زیستی به این نتیجه رسیده که باید به سمت زندگی همسو با طبیعت بازگردد موضوعی که مردم یزد هزاران سال آن را تجربه کرده بودند، اما امروز به نقطه‌ای رسیده‌ایم که درباره مشکلاتی صحبت می‌کنیم که به‌راحتی می‌شد از آن‌ها اجتناب کرد.

وی با اشاره به محدودیت‌های زیست‌محیطی استان یزد افزود: یزد با چند مسئله جدی مواجه است نخست اینکه این استان در پهنه بیابانی قرار دارد و ظرفیت پذیرش آن بسیار پایین است، به‌گونه‌ای که امکان تزریق آلودگی جدید به آن وجود ندارد از سوی دیگر، در محیط‌های بیابانی با پدیده‌هایی مانند وارونگی دما و سکون هوا در مقاطعی از سال مواجه هستیم که منجر به تجمع آلاینده‌ها، به‌ویژه ذرات معلق می‌شود.

ظهرابی با تأکید بر خطرات ذرات معلق تصریح کرد: امروز دیگر نمی‌توان گفت این ذرات صرفاً گرد و خاک هستند و اثر جدی ندارند در گذشته تصور می‌شد تنها سیستم تنفسی را درگیر می‌کنند، اما اکنون مشخص شده که حتی بر مغز انسان نیز تأثیر می‌گذارند، بنابراین موضوع آلودگی هوا در مناطق بیابانی بسیار جدی است و باید برای آینده توجه ویژه‌ای به آن داشت.

معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور در ادامه با اشاره به فعالیت‌های معدنی در استان یزد اظهار کرد: در حال حاضر ۹ منطقه تحت حفاظت در استان وجود دارد و حدود ۳۰ معدن فعال در این مناطق یا مجاورت آن‌ها فعالیت می‌کنند حتی بزرگ‌ترین معادن کشور نیز در همین مناطق مشغول به کار هستند. سازمان حفاظت محیط‌‌ زیست هیچ‌گاه مخالف توسعه نبوده و هر جا امکان همکاری وجود داشته و آسیب کمتری به تنوع زیستی وارد می‌شده، همراهی کرده است.

وی اذعان داشت: در سطح کشور، نزدیک به یک درصد از سرزمین ایران به‌عنوان پارک‌های ملی ثبت شده که طبق قانون، معدن‌کاری در آن‌ها ممنوع است و در سایر مناطق نیز فعالیت‌ها به‌صورت موردی بررسی می‌شود. ما نشان داده‌ایم که در بسیاری از موارد همکاری کرده‌ایم، اما انتظار داریم در استان‌هایی مانند یزد که تبعات توسعه ناپایدار را تحمل می‌کنند، توجه و همراهی بیشتری صورت گیرد و درک شود که اگر جایی با فعالیتی مخالفت می‌شود، به دلیل خطر آسیب غیرقابل جبران و مغایرت با اصول قانونی و زیست‌محیطی است.

ظهرابی با تأکید مجدد بر حساسیت بالای مناطق بیابانی خاطرنشان کرد: برخلاف تصور عمومی، مناطق بیابانی از همه زیست‌بوم‌ها حساس‌ترند، زیرا توان بازسازی آن‌ها بسیار پایین است؛ اگر تخریب شوند، تقریباً امکان احیای دوباره وجود ندارد. این در حالی است که در جنگل‌های شمال، حتی پس از قطع درختان، به مرور زمان امکان بازگشت پوشش گیاهی وجود دارد، اما در بیابان چنین فرصتی فراهم نیست.

وی در بخش پایانی سخنان خود نسبت به گسترش برخی الگوهای بهره‌برداری هشدار داد و گفت: حرکت به سمت پرورش شتر در مناطق بیابانی می‌تواند آخرین ضربه به این اکوسیستم‌ها باشد چراکه پس از سال‌ها دامداری بی‌رویه، تنها پوشش‌های گیاهی باقی‌مانده که تا حدی مانع ایجاد کانون‌های گرد و غبار شده‌اند، در معرض نابودی قرار می‌گیرند و این روند می‌تواند کل کشور را با بحران جدی گرد و غبار مواجه کند.

 انتهای خبر/